Günlerdir gecistiriyorum. Aslında okadar dolu dolu anlatacağım sey varken, bukadar kisa kisa anlatisim bir an once sona gelmek icin.Bir an once bitmek için.
Bitmek için, baslamistim.
Birgün biteceğimi en başından hissederek yürümüştüm en titrek cesur halimle...
Sömestr da yasadigimiz o kisacik anlar silsilesi döndü durdu kafamda.
Elbette mesajini hic eksik etmiyordu maktul.
''O anda kalsaydik, dunya dursaydi''
''Ellerin soğuktu, ellerine birdaha tutabilecek miyim?"
"Karşı koyamiyorum, senden uzaga gidemiyorum"
Gibi bir çok cümleden ibaret mesajlar.
Elbette bende karşı koyamiyordum.
Ama hissetiğim tam olarak hala aşk değildi.
Okuduğunuzda eee bu heycanlar falanlar filanlar aşk işte dersiniz.
Asik olduğunuzda , olmadiginiz hali cok iyi ayirtedebiliyorsunuz.
Bende boyle.
Sadece bir karanligi merak ediyordum ve elbette korkuyla.
Somestrda yaptigim hatayi anladim.Ve donem basladiğinda kendime sahip cikacak onu merak etmeyecektim.Enazindan bunu belli etmeyecektim.
Oyle yapmaya calistim.
Cagirdiginda gitmedim.
Derste bana takilip beni gicik etmeye calistiginda karsilik vermedim.
Suan icime dolan hisler parmaklarima prangalar vuruyor.
Bu kadar neden zor bilmiyorum.Belki tekrar yasamak istemiyorum.belkide hatirlamak istemiyorum.
Bir gun devamini getiricem. Ama bugunler de değil. Onu anladim.
Geceyi "umit yasar oguzcan" 'in siiriyle kapatayim.
" NERDE MİYİM BEN ?
SAHİ, BEN NERDEYİM? "
Akşamın yaklaştığı o saatlerde
Yapışır yakama bir çaresizlik
Neye dokunsam katrandır kapkara
Söner gitgide ufkumdaki mavilik
Bulutlar mı? En yorgun atlilardır
Giderker kan ter içinde doludizgin
O tarifsiz acısı başlar içimde
Yitirilmiş, en uzun saatlerin.
Hangi dağ başındayım ben bu şehirde
Bu nasıl yalnızlıktır beni boğar
Çekin, çekin ellerinizi boynumdan
Ey unutulmaya mahkûm anılar...
Nasıl sinmiş her yerime apansız
O pis koku? Üzerimden atamadığım
Ölüm mü? Değil. Bu yaşamak değil oysaki
Bildiğim bir şey, fakat anlatamadığım
Kim bu ? Terk edilmiş zamanlarda
Gözlerimi tutsak eden gözlerine
Çıldırtan ne beni? Yavaşça öldüren kim
O kim? Tutup kollarımdan çeken derine
Sen misin o? Öyleyse bu ben değilim
Biz seninle ikimizdik her zaman
Bir mağara ağzında yitirdim seni
Boğuk sesim dağlarda yankılanan
Yapayalnız bir sondur yaklaştığım
Akar gider hayallerim bozbulanık
Bu sensiz aksamlarda arama beni...
Bıraktığın yerde değilim artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder