Düzeldiğini sanmaktan başka birşey değilmiş olan biten. Gene severim, bundan başka bir yol bilmiyorum dersiniz.
Öyle birşey oluyormuş ki beyninizde beliren o hissizlik, yüklemeye calistiginiz zannetmeye calistiğiniz koca bir hissizlik oluveriyormuş.
Sevmek...
Sevmek siradan bir eylem değilmiş.
Şuna olsun dediğinizde, yüklenen birşey değilmiş.
Seviyor gibi yapmak varmiş.
Minnet duymak varmiş. Belki sevilişini izleyerek sevinmek belki sadece buna vefa duymak olabilirmiş.
Boşuna dememisler, sevmek mi sevilmek mi dendiginde sevmeyi tercih ederim diye...
Hayır ama.. Sadece sevildigine emin olmadığından degilmiş bu tercihi yapmak.
Herkes sevilmiyormuş. Begeniliyormuş belki hoşlaniliyormuş ama ama ama
Bir sürü ama barindiriyomuş.
Yokluk,hiçlik.
Biraz delilik lazim mis, ucurum lazimmiş.
Yanalim varmiş.
Sesimiz, nefesimiz karişsin birbirine soluğumuz kesilsin, titreyelim yok olalim varmiş.
Anlayacaginiz aci lazimmis.
Belki de kavusamama hissi barindirmasi gerekiyormuş...
Dirilmek sirf o yeniden doğuş icin olmeyip defalarca ölmeyi istemek varmış..
Herkes herkes olduğuyla kalıyormuş.
Ve oyle ki
Hepte öyle kalacak olacağı sanrısı tuketecekmis biz insanoğlunu...
Kaldim.
Bir donem tekrari daha yok.
Boyle devam etmek var, usulca kabullenmek var.
Kendinizden gidin.
Birakin artik.Rahat birakin.
Kendinizi orada birakin ve gidin.
Yol nereye götürür ise...
Bir tek ona gitmeyin.
O hariç heryere gidin.
Hissizlik okadarda kotu değil.
Şöyle:
Hayattan bir adim geri, ölümden bir adim ileri...
Hepinize hisli geceler.
Ona en hissizinden sevmeler, sevişmeler...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder